Claude Balbastre był również organistą w Katedrze Notre-Dame, klawesynistą na królewskim dworze, gdzie uczył gry Marię Antoninę, oraz organistą hrabiego Prowansji Ludwika Stanisława Ksawerego de Bourbon, który później stał się królem Francji Ludwikiem XVIII.
Balbastre był tak popularny, że arcybiskup Paryża zabronił mu grania w kościele Saint Roch podczas niektórych nabożeństw, ponieważ kościół zawsze pękał w szwach, gdy grał Balbastre.
W 1763 ożenił się z Marie-Geneviève Hotteterre, wywodzącą się z rodziny muzyków. Podczas rewolucji francuskiej życie było zagrożone ze względu na koneksje z francuską arystokracją i dworem królewskim. Dostosował się jednak do sytuacji politycznej, grając publicznie rewolucyjne pieśni i hymny na organach. Pod koniec życia stracił pracę muzyka. Zmarł w Paryżu w 1799 roku.
Dzieła Najbardziej znane kompozycje Balbastre'a to: 14 koncertów organowych (do dziś przetrwał tylko jeden) dwa zbiory utworów na klawesyn (z 1748 oraz z 1759) cztery suity noëls variés na organy lub fortepian (1770). Wariacje na temat Marsylianki: