thumb|Trzech maoistów czeka na szczycie wzgórza w dystrykcie Rolpa na rozkaz opuszczenia swoich siedzib Wojna domowa w Nepalu (przez maoistów nazywana także jako wojna ludowa i nepalska rewolucja komunistyczna) – konflikt między rządem a maoistowskimi partyzantami w Nepalu. Trwał w latach 1996–2006 i zakończył się zwycięstwem rebeliantów.

Geneza Komunistyczna Partia Nepalu (Maoistowska) jest skrajnie lewicowym ruchem założonym w 1994 roku. Członkowie partii zostali wybrani do nepalskiego parlamentu z list Zjednoczonego Frontu Ludowego Nepalu, mimo to ich partia nie została uznana przez komisję wyborczą. W odpowiedzi maoiści zaczęli kontestować wynik wyborów. W 1995 roku rząd rozpoczął represjonowanie maoistów. W 1996 roku przywódcy KPN (Maoistowskiej) przedstawili listę czterdziestu żądań, w tym: zniesienia monarchii, decentralizacji władzy, wolności słowa, nacjonalizacji przemysłu, redystrybucji ziemi, uwolnienia więźniów politycznych oraz sekularyzacji państwa. Maoiści ogłosili przy tym ultimatum: rząd spełni ich żądania albo spotka się ze zbrojną rebelią. Rząd odmówił a w tym samym roku kierownictwo partii zadecydowało o opuszczeniu parlamentu i rozpoczęciu „wojny ludowej“. Celem „Nepalskiej Rewolucji Komunistycznej“ miało być utworzenie „socjalistycznej i komunistycznej republiki ludu”.