W lutym 1919 r. mianowano go przywódcą Kabardyno-Bałkarii. Od połowy marca tego roku dowodził Kabardyńską Dywizją Konną. W połowie kwietnia został generałem porucznikiem.
W połowie listopada 1920 r. wraz z pozostałymi wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Początkowo zamieszkał na emigracji w Konstantynopolu, gdzie w 1921 r. współorganizował Narodowy Komitet Wyzwolenia Narodów Gorskich Północnego Kaukazu. Następnie przeniósł się do Francji, zostając przewodniczącym Komitetu. W 1934 r. został przewodniczącym Związku Kawalerów Georgijskich. Ponadto stał na czele Związku Oficerów Armii Kaukaskich. W 1939 r. wszedł w skład komitetu ds. przygotowania obchodów 125-lecia urodzin Michaiła J. Lermontowa. W latach 1941–1945 w okupowanym Paryżu przewodniczył Rosyjskiemu Ruchowi Narodowemu. Od listopada 1951 r. stał na czele stowarzyszenia lejbgwardii Pułku Kirasjerów Jego Wysokości.
Linki zewnętrzne Biografia gen. Fiodora N. Bekowicza-Czerkasskiego Kolejna biografia gen. Fiodora N. Bekowicza-Czerkasskiego