Rodzina Julii była bardzo szanowana w środowisku artystycznym i posiadała wiele kontaktów, dlatego też nikogo nie dziwił fakt, iż kobieta została zaproszona przez królową Izabelę II, gdyż Joaquin Espín y Guillén utrzymywał bardzo dobre relacje z Domem Królewskim. Uczucie do Julii okazało się być dla poety zgubne, gdyż ta nie odwzajemniła afektu Bécquera. W związku z tym, ten postanowił znaleźć inną kandydatkę na żonę, którą ostatecznie została Casta Esteban. Kobieta nie pochodziła z wyższych sfer i cechowała ją raczej prostota. Autor zadedykował jej jedną ze swoich kompozycji tytułując ją A Casta. Jednakże małżeństwo z Esteban nie zdołało uszczęśliwić hiszpańskiego autora i zakończyło się separacjąMaría Teresa León, El gran amor de Gustavo Adolfo Bécquer: Una vida pobre y apasionada, Losada, Buenos Aires, 1951, p. 106.. Kolejną postacią ważną w życiu Gustavo Adolfo jest jego brat, Valeriano Bécquer. Rodzeństwo łączyła niezwykła więź oraz pasja dla tej samej dziedziny sztuki – malarstwa. Valeriano był bardzo uzdolnionym artystą i tworzył niezwykłe portrety oraz obrazy. Obaj bracia dzielili również zamiłowanie do kraju rodzinnego, Hiszpanii, o którym chętnie rozmawiali wymieniając wrażenia dotyczące architektury czy muzyki. Przebywając razem w Madrycie, każdy z nich doświadczył realiów cechujących epokę.