Jan Bogusławski – postać półlegendarna, zbójnik działający na początku XIX wieku w Górach Świętokrzyskich.
Był mieszczaninem pochodzącym z Łagowa. Walczył w Legionach Dąbrowskiego, jednak za grabieże został uwięziony i oddany pod sąd wojenny. Udało mu się zbiec i powrócić w rodzinne strony, gdzie wraz z zebraną bandą rozpoczął działalność rabunkową.
Według przekazów, pewnego dnia dowiedział się, że kompania piechoty stacjonująca w Opatowie szykuje przeciw niemu wyprawę. Przygotowawszy zasadzkę w wąwozie pod Górą Jeleniowską, postanowił wcześniej napaść na miasto. Przebrani za chłopów zbójnicy wtargnęli o północy do opatowskich koszar, zabili kilku żołnierzy i zrabowali kasę wojskową. W tym samym czasie wysłany wcześniej oddział wojskowy wpadł w przygotowaną zasadzkę, w wyniku której poniósł liczne straty w zabitych i rannych.
Podczas napadu zbójnicy uprowadzili jednego z rajców miejskich, który miał pomagać wojsku w organizacji wyprawy. W czasie porwania żona rajcy padła przed Bogusławskim na kolana i błagała o litość dla męża. Zbójnik zgodził się, pod warunkiem że za dwa tygodnie, na jarmarku w Iłży, wręczy sto dukatów człowiekowi, który zaproponuje jej kupno konia. Warunek został spełniony, a rajca powrócił cały do domu.