W towarzystwie Skirmunta, najpierw posła w Rzymie a później ministra, brał udział w licznych misjach dyplomatycznych: na konferencję w San Remo, w sprawie Wileńszczyzny w Brukseli, w Pradze w sprawie układu granicznego, w Belgradzie na posiedzeniu ekspertów ekonomicznych Małej Ententy, oraz w Londynie i Paryżu. Uczestniczył także w Pierwszej Międzynarodowej Konferencji Ekonomicznej, odbywającej się w Genui w kwietniu i maju 1922 roku.
Praca w centrali Ministerstwa Spraw Zagranicznych Po dymisji rządu Wincentego Witosa a także Skirmunta ze stanowiska Ministra Spraw Zagranicznych w czerwcu 1922 roku, Skowroński pozostał na stanowisku w Wydziale Środkowoeuropejskim Ministerstwa. W 1924 roku objął stanowisko kierownika referatu Bliskiego Wschodu. W 1925 roku mianowano go radcą Ministerstwa w VI stopniu służbowym. Był w tym okresie delegatem na międzynarodową Konferencję w Lozannie w 1923 roku, oraz inicjatorem pierwszej polskiej Wystawy Przemysłowej w Konstantynopolu. W kwietniu 1926 roku, jako delegat Rządu Polskiego udał się do Persji na uroczystości koronacyjne szacha Rezy Szaha Pahlawiego. Jednocześnie uczestniczył w rozmowach dotyczących polsko-perskiego traktatu handlowego i traktatu przyjaźni.