Trudność z ewentualną identyfikacją wynika z braku sygnatur, jak również z faktu, że Kober musiał podporządkować się określonym i stałym wymaganiom dworskich wizerunków, przez co tworzył prace podobne do dzieł wielu innych artystów..
Był portrecistą wysoko ocenianym przez współczesnych sobie, o czym świadczą list Rudolfa II czy też pochlebna opinia cechu wrocławskich malarzy z 1598 rokuWedle i świadectwo to pochodzi z końca lat 80.. Zdaniem Jerzego Petrusa zachowane dzieła potwierdzają słuszność tych przekazów. Zainteresowanie portretem, jak i świetną sprawność warsztatową wyniósł z cechu, swoje umiejętności udoskonalił podczas wędrówki czeladniczej. Silne wpływy sztuki krajów niemieckich dostrzega się w wizerunkach Batorego, natomiast późniejsza twórczość zdradza inspirację sztuką z kręgu Rudolfa II, którą poznawał we Wrocławiu, Pradze i Grazu. Szczególnie pobyt w Pradze przyczynił się do rozwoju zdolności malarza. Jego wizerunki nawiązywały do sztuki portretowej Habsburgów austriackich.. Najczęściej tworzył podobizny całopostaciowe, harmonijnie łącząc osiągnięcia portrecistów dworskich z lokalnymi tradycjami. Malował płasko, z dużym realizmem i dekoracyjnością, ostrą i trafną charakterystyką, acz ograniczonym dążeniem do psychologicznego pogłębienia wyrazu swoich dzieł.