„Myrmidon” był ostatnim z niszczycieli i przedostatnim z dużych okrętów przekazanych MW na podstawie tego porozumienia przez Admiralicję brytyjską.
Nazwa Brytyjska nazwa okrętu wywodziła się od słowa „myrmidon”, oznaczającego zbira, siepacza, i odnosiła się do Myrmidonów, mitycznych wojowników utworzonych z mrówek, towarzyszących Achillesowi podczas wojny trojańskiej. HMS „Myrmidon” był szóstym brytyjskim okrętem noszącym to miano. Pierwszym był 22-działowy żaglowiec, zbudowany w 1811 roku, piątym był niszczyciel typu B, zwodowany w 1900 roku.
Polska nazwa (orkan – rodzaj wiatru wiejącego z prędkością w porywach powyżej 33 m/s w Europie Środkowej i Zachodniej) wpisywała się w tradycję nadawania dużym niszczycielom nazw związanych ze zjawiskami atmosferycznymi. Nazwę tę przewidywano już w 1938 roku dla jednego z kolejnych niszczycieli typu Grom, których budowę rozpoczęto w stoczni gdyńskiej, i których ostatecznie w związku z wybuchem wojny nie ukończono.
Okręt otrzymał taktyczny znak burtowy G 90, malowany na obu burtach na wysokości głównego stanowiska dowodzenia (GSD) oraz na pawęży rufowej. Na tablicy na GSD i na pawęży rufowej namalowany był herb Polski.