Walther P5 – niemiecki pistolet samopowtarzalny produkowany od końca lat siedemdziesiątych.
Historia konstrukcji W połowie lat siedemdziesiątych w zakładach Walthera rozpoczęto produkcję pistoletów P 38K i P4. O ile P 38K sprzedawał się nieźle o tyle P4 zewnętrznie bardzo podobny do pochodzącego z lat trzydziestych P 38 z trudnością znajdował nabywców.
Dlatego wkrótce po rozpoczęciu produkcji P4 w 1975 r. rozpoczęto prace nad jego następcą. W celu zmniejszenia kosztów i przyspieszenia procesu projektowania nowego pistoletu postanowiono zmodyfikować P4. Zmiany zewnętrzne obejmowały nowy wydłużony zamek pozbawiony górnego wycięcia (zaczął całkowicie okrywać lufę) i szkielet o zmienionym kształcie. Zmieniono także konstrukcję mechanizmu spustowo-uderzeniowego.
Produkcję nowego pistoletu oznaczonego jako P5 rozpoczęto w listopadzie 1978, jednocześnie zakończono produkcję P 38K i P4 (po 1978 roku produkowane były tylko krótkie serie tych pistoletów składanych ze zmagazynowanych części). W następnych latach sprzedano ponad 50 000 sztuk tego pistoletu. Głównym odbiorcą była niemiecka policja, ale P5 stał się także przepisową bronią policji holenderskiej. Mniejsze ilości P5 były sprzedawane na rynku cywilnym.