w polu VII, na murawie zielonej, jeleń czerwony (Brochwicz). Nad tarczą korona hrabiowska, nad którą hełmy z klejnotami: klejnot I: połulew jak w herbie z 1800, klejnot II: topór srebrny na stylisku złotym; klejnot III: między skrzydłami orlimi czarnymi, połukozioł szary. Labry na hełmie I jak w herbie z 1800; na hełmie II czerwone, podbite złotem; na hełmie III błękitne, podbite złotem.
Najwcześniejsze wzmianki Nadany w Galicji z tytułem hrabiowskim oraz predykatem hoch- und wohlgeboren (wysoko urodzony i wielmożny) Janowi von Grodzickiemu 8 maja 1800. Podstawą nadania był fakt pełnienia urzędu krajczego koronnego, posiadanie Orderu Orła Białego. Tytuł dotyczył jedynie Galicji Zachodniej, dlatego obdarowany zwrócił się o tytuł wszystkich krajów dziedzicznych Cesarstwa. Tytuł taki, ze złożonym herbem, nadano 29 lipca 1801.
Symbolika Herb w wersji złożonej zawiera skrócony wywód genealogiczny. Wynika z niego, że ojciec herbownego, Stanisław, był herbu Łada, jego matka, Anna Morska, herbu Topór, babka, Anna Elżbieta Pudwels, herbu Pudwels (właściwie Szembek). Pozostałych przodków w wywodzie nie określono.
Herbowni Jedna rodzina herbownych:
graf von Grodzicki.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odmiany herbu Łada Kategoria:Polskie herby hrabiowskie nadane w zaborze austriackim