W 1924 był redaktorem naczelnym, a od 1925 – członkiem komitetu redakcyjnego „Polskiego Przeglądu Otolaryngologicznego”, od 1947 – „Otolaryngologii Polskiej”.

Od 1927 był kuratorem i honorowym filistrem korporacji akademickiej Obotritii. W 1930 zrzekł się tej godności jako członek sanacyjnego „Zespołu Stu” po sprawie uwięzienia posłów opozycji w twierdzy brzeskiej. W latach 30. był kuratorem korporacji akademickiej K! Leopolia we Lwowie.

Był również członkiem Towarzystwa Lekarzy Galicyjskich i Towarzystwa Lekarzy Polskich byłej Galicji i Madryckiego Towarzystwa Otolaryngologicznego oraz prezesem Związku Oficerów Rezerwy we Lwowie.

Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1938), Złoty Krzyż Zasługi (28 czerwca 1929)M.P. z 1930 r. nr 12, poz. 18 „za zasługi na polu pracy społecznej”., po raz drugi (22 lipca 1951) „za zasługi w pracy zawodowej”., Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921.

Życie prywatne Był synem Aleksandra i Wiktorii z domu Lendzion.

Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Przypisy reprint Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa, 1984