Charakterystyka według Ullmana (1981, 1983): zakres buforowania: pH = 2,4–3,8, pojemność buforowa górnej warstwy gleby (miąższość 1 dm) o gęstości objętościowej 1,5 g/cm³ i powierzchni 1 ha: – przeciętnie 270 kmol · % Fed (wolne tlenki, ulegające ekstrakcji z zastosowaniem ).
Bufor wymiany jonowej (sorpcyjny) Bufory sorpcyjne tworzą bardzo zróżnicowane stałe cząstki kompleksu sorpcyjnego: cząstki mineralne wysycone zasadami, cząstki próchnicy glebowej, pełniące w buforach rolę słabych kwasów organicznych.
Na powierzchni wysyconych zasadami cząstek mineralnych zachodzą pod wpływem kwasów różne procesy wymiany jonów, np. wymiany i na równoważną liczbę jonów , a pod wpływem zasad – wymiana jonów na inne kationy.
Charakterystyka według Ullmana (1981, 1983): zakres buforowania: pH = 4,2–5,0, pojemność buforowa gleby zależna od PWK i stopnia wysycenia sorbentu zasadami.
Czynniki ekologiczne thumb|200px|Obieg azotu w ekosystemach składa się z wielu reakcji chemicznych i biochemicznych, przebiegających z udziałem lub kationów zasadowych. Stabilność pH gleby jest konsekwencją równowagi ekologicznej, obejmującej procesy tworzące wszystkie cykle biogeochemiczne, w tym m.in.