Stefan Koc pseud. Stefan, Wojtek (ur. 25 lipca 1909 w Warszawie, zm. 22 listopada 1961 tamże) – działacz komunistyczny i związkowy, uczestnik II wojny światowej, oficer aparatu bezpieczeństwa PRL.
Życiorys thumb|240px|Grób Stefana Koca na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Był synem Piotra. Skończył 6 klas szkoły powszechnej, później był gońcem w banku, następnie robotnikiem. W 1927 wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK); od 1930: Komunistyczny Związek Młodzieży Polskiej (KZMP). Od 1928 członek Komitetu Dzielnicowego (KD) ZMK na Pradze, od 1929 członek Komitetu Warszawskiego ZMK. 1930–1931 przebywał w Moskwie na rocznym kursie w Międzynarodowej Szkole Leninowskiej. Po powrocie odbył służbę wojskową w 1 pp Leg. w Wilnie. Od 1933 do wybuchu wojny w 1939 był brukarzem w I Oddziale Inżynieryjnym służb miejskich. Działacz Związku Zawodowego Brukarzy i Pokrewnych Zawodów w Polsce, delegat związku. Od 1935 członek Centralnego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Budowlanego, Drzewnego, Ceramicznego i Pokrewnych Zawodów w Polsce, 1936–1938 skarbnik Zarządu Oddziału Brukarzy. Zmobilizowany we wrześniu 1939, wzięty do niewoli niemieckiej, z której powrócił w styczniu 1941.