Wiesław Jan Nagórko (ur. 17 czerwca 1944 w Łodygowicach) – polski profesor zwyczajny.
Kariera naukowa Absolwent Liceum Pedagogicznego w Żywcu, które ukończył w 1963. W 1964 rozpoczął studia na Wydziale Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego jako finalista Olimpiady Matematycznej. Studiował matematykę, natomiast jako swoją specjalność wybrał mechanikę.
Praca Zatrudniony w 1968 na Wydziale Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, w Katedrze Analizy Matematycznej. W 1970 został przeniesiony do nowo utworzonego Instytutu Mechaniki, (który w 1987 przemianowano na Instytut Matematyki Stosowanej i Mechaniki), kolejno na stanowiska asystenta (1968–1974) i adiunkta (1974–1994). W 1974, na podstawie rozprawy Dyskretyzowane ciała sprężyste jako kontinua ze sterowanymi więzami, uzyskał (na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego) tytuł doktora nauk matematycznych. W latach 1975–1977 był członkiem Senatu UW, oraz członkiem Komisji Senatu ds. Młodej Kadry. W latach 1983–1985 był przedstawicielem adiunktów (z wyboru) w Radzie Wydziału Matematyki Informatyki i Mechaniki UW. W latach 1984–1987 był wicedyrektorem Instytutu Mechaniki UW.