Bolesław Markowski (ur. 3 lub 16 lipca 1908 w Jachnowcach, zm. 20 maja 1990 w Londynie) – polski lekarz wojskowy z tytułem doktora, w czasie kampanii wrześniowej komendant Szpitala Morskiego Marynarki Wojennej w Gdyni Oksywiu, więzień oflagów, uczestnik konspiracji obozowej, po zakończeniu wojny na emigracji, działacz Stowarzyszenia Marynarki Wojennej w Wielkiej Brytanii, publicysta.
Życiorys Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Sanitarnych w Warszawie Bolesław Markowski przez dwa lata pracował w Instytucie Chirurgii Urazowej. 20 grudnia 1933 roku otrzymał promocję na stopień podporucznika lekarza ze starszeństwem od 1 listopada i został przydzielony na staż do Centrum Wyszkolenia Sanitarnego. 31 stycznia 1935 roku został przeniesiony do dyspozycji Kierownictwa Marynarki Wojennej, w stopniu porucznika. Latem 1935 roku służył w Centrum Wyszkolenia Specjalistów Floty, następnie rozpoczął pracę w Szpitalu Morskim Marynarki Wojennej. Uprawiał szermierkę w klubie Flota. Uczestniczył w ceremonii poświęcenia „Batorego”. W 1937 roku był lekarzem pokładowym na żaglowcu szkolnym „Iskra” podczas rejsu na Morze Śródziemne.