Narzędzie to jest szeroko wykorzystywane zarówno w praktyce klinicznej, jak i w badaniach epidemiologicznych oraz klinicznych.
Leczenie Leczenie TMD jest najczęściej zachowawcze i obejmuje:
Fizjoterapia – ćwiczenia rozluźniające, terapia manualna, masaż, ultradźwięki. Farmakoterapia – leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, czasem leki uspokajające. Szyny relaksacyjne (okluzalne) – stosowane głównie w leczeniu bruksizmu. Modyfikacja stylu życia – unikanie twardych pokarmów, redukcja stresu, ograniczenie parafunkcji. Psychoterapia – w przypadkach powiązanych z zaburzeniami lękowymi lub depresją. Leczenie chirurgiczne – rzadko, tylko w ciężkich przypadkach (np. artroskopia, artroplastyka).
Wytyczne kliniczne W 2024 roku grupa International Network for Orofacial Pain and Related Disorders Methodology (INfORM) działająca przy International Association for Dental, Oral and Craniofacial Research (IADR) opublikowała zestaw dziesięciu kluczowych punktów dotyczących dobrych praktyk klinicznych w diagnostyce i leczeniu zaburzeń czynnościowych układu ruchowego narządu żucia (TMD). Dokument został opracowany podczas otwartej dyskusji w trakcie dorocznej konferencji IADR w Nowym Orleanie i stanowi podsumowanie aktualnych standardów opieki nad pacjentami z TMD.