Jesienią 1906 roku uczestniczył w zbrojnej ochronie pogrzebu członka PPS, Władysława Zająca. Po rozpadzie partii w listopadzie 1906 roku przeszedł do PPS – Frakcji Rewolucyjnej.
W marcu 1909 roku został oskarżony o zamordowanie dyrektora fabryki, Karola Szmalbrucha. Wobec zagrożenia aresztowaniem, Szmidla wyjechał do austriackiego Chrzanowa, ale wkrótce wrócił do miasta. Został aresztowany i oskarżony o zabójstwo, ale po śledztwie został zwolniony 5 grudnia. Ponownie trafił do aresztu w grudniu 1910 roku za przechowywanie nielegalnej prasy, ale został zwolniony za kaucją 20 kwietnia.
Okres wojny W okresie I wojny światowej kontynuował działalność w PPS – Frakcji Rewolucyjnej. W 1917 roku ukończył kursy handlowe. W 1920 roku prowadził działalność agitacyjną na rzecz wstępowania do armii walczącej przeciw bolszewikom, następnie sam brał udział w wojnie. Po zakończeniu wojny pracował w Częstochowie jako urzędnik w Banku Handlowym.
Dwudziestolecie międzywojenne Szmidla działał w komitetach rodzicielskich częstochowskich szkół: Gimnazjum im. Sienkiewicza i Gimnazjum Żeńskiego Stowarzyszenia „Nauka i Praca”.
W 1927 roku współtworzył w Częstochowie Stowarzyszenie Byłych Więźniów Politycznych, następnie był jego prezesem.