Interpretacja na podstawie Owidiusza Druga, bardziej popularna interpretacja została stworzona przez Diega Iñigueza w 1948 roku. Rok później Charles de Tolnay potwierdził wysuniętą przez swojego hiszpańskiego kolegę hipotezę i dziś obraz występuje najczęściej pod tytułem Baśń o Arachne na przemian z Prządkami.
Owidiusz opowiada o Arachne, tkaczce mieszkającej w Lidii. Jej rękodzieła były znane zarówno wśród ludności, jak i wśród bogów Olimpu. Pewnego razu do zadufanej kobiety przyszła Atena pod postacią starej kobiety. Chciała nakłonić ją do zachowania skromności. Arachne odmówiła starszej kobiecie, ta ujawniła kim jest i stanęła w zawody z tkaczką. Jej tkanina przedstawiała głupców ukaranych za swoją butę; Arachne utkała dzieło, na którym przedstawiła bogów oddających się rozpuście oraz miłosne podboje Jupitera.
Obaj historycy wykazywali, iż przedstawiona przez Velázqueza starsza kobieta w białej chuście z kołowrotkiem jest personifikacją Ateny, a młodsza z motowidłem i kłębkiem to Arachne. Najważniejszym element dla identyfikacji dzieła znajduje się w jego tle. Jest to gobelin, sporządzony przez Arachne pt. Porwanie Europy. Na jego tle Velázquez umieścił pięć postaci: trzy damy dworu, Atenę i lidyjską księżniczkę.