Tadeusz Szułdrzyński (ur. 19 października 1864 w Poznaniu, zm. 20 października 1943 w Kozietułach) – polski prawnik, ziemianin, działacz społeczny i gospodarczy, polityk, senator w II RP, członek Naczelnej Rady Ludowej w 1918 rokuDziennik Poznański nr 281, rocznik 60, 7 grudnia 1918 roku, [b.n.s].

Życiorys Tadeusz Szułdrzyński ukończył gimnazjum w Poznaniu, następnie studia prawniczo-ekonomiczne w Berlinie i Lipsku oraz szkołę rolniczą w Berlinie.

Działał i pełnił różnorakie funkcje w Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk, Banku Włościańskim, Banku Ziemskim, Związku Ziemian, Poznańskim Ziemstwie Kre­dytowym, Centralnym Towarzystwie Gospodarczym (prezes w latach 1914–1923), Kasynie Obywatelskim, Polskim Centralnym Komitecie Wyborczym na Rzeszę Niemiecką. Był także posłem do Sejmu Pruskiego.

W grudniu 1918 roku znajdował się w grupie działaczy przyjmujących w Poznaniu Ignacego Paderewskiego, którego przyjazd stał się bezpośrednią przyczyną wybuchu powstania wielkopolskiego.

Był członkiem Komitetu Obrony Narodowej Województwa Poznańskiego w Poznaniu w 1920 rokuObrona państwa w 1920 roku, Warszawa 1923, s.