Zdobienia, które wypełniały przygotowane pola przybierały charakter ornamentyki roślinnej, rzadziej z motywami zoomorficznymi. Ornament posiadał zazwyczaj kształt rozłożystego bukietu kwiatowego, osadzonego w naczyniu, np. wazonie, dzbanuszku, kielichu, koszyku, lub są związane są wstążką na kokardkę. Bukiety kwiatowe i wiązanki złożone były z kwiatów dużych, kolistych, o kształtach i kolorach, np. róż, piwonii, tulipanów, narcyzów, ewentualnie z kwiatów drobniejszych, gwiaździstych i promienistych, np. nagietków, złocieni, stokrotek. Kwiaty były przedstawiane w rzucie bocznym lub w rzucie górnym, z otwartym kie­lichem z widocznym w środku układem pręcikowo-słupkowym, Najczęściej pojawiającym się kwiatem jest tulipan, który występował w jednorodnych bukietach, bądź też jako kwiat centralny wśród wiązanek złożonych z drobniejszych kwiatów, np. goździków, narcyzów, bratków, złocieni, niezapominajek, konwalii.

Jako uzupełnienia pustej przestrzeni w widocznej części trówły, występowały proste wiązanki kwiatowe, kwitnące gałązki i pojedyncze kwiatki, które tak jak i główne elementy zdobnicze, występowały symetrycznie.