Do powszechnego zwyczaju należy umieszczanie na rewersie zwoju słowa שדי od imienia Boga אל שדי – El Szaddaj („Wszechmocny”) oraz pozostawianie w obudowie mezuzy małego otworu, przez który widoczne będzie słowo „Szaddaj”. Zwój, na którym umieszczony jest tekst, określa się nazwą klaf.
Mezuza nie powinna być wykonana na pergaminie pochodzącym ze zwoju zniszczonej Tory lub tefilin. Nie może też powstać na czystym pergaminie pochodzącym ze zwoju Tory.
Lokalizacja i montaż Pojemnik zawieszany jest na futrynach lub odrzwiach domów religijnych Żydów. Lokowany jest po prawej stronie (patrząc od zewnątrz), a jak przedstawiają zalecenia The Jewish encyclopedia oraz Mitzwah Encyclopedia, powinien być umocowany pod skosem o rozstawie na szerokość dłoni; górna część położona jest bliżej wnętrza, a dolna skierowana na zewnątrz. Gdyby został umieszczony po lewej stronie, byłby uznany za nieważny. Pojemnik bywa także mocowany pionowo lub poziomo. Tradycja lokowania mezuzy pod skosem jest najprawdopodobniej wynikiem kompromisu pomiędzy zwolennikami mocowania poziomego i pionowego.