Wykorzystana w One: Kagayaku kisetsu e koncepcja „przełączania” pomiędzy rzeczywistością a mistycznym Wiecznym Światem została porównana do opowiadania Koniec świata i hard-boiled wonderland, autorstwa Harukiego Murakami, wykorzystującego podobną dwudzielność świata rzeczywistego i fantastycznego.
Po ukończeniu gry Moon. z jej melancholijną fabułą Maeda postanowił rozwinąć koncepcję nakigē („gier wywołujących łzy”), zaczynając od One: Kagayaku kisetsu e i kontynuując ją w następnych produkcjach. Nakigē jest rodzajem gry bishōjo, która powoduje u gracza wzruszenie losami bohaterów i przez to znacznie silniej i bardziej dogłębnie wpływa na odbiorcę. Pracując nad Kanon z tym samym celem, Maeda zamieścił przygnębiające elementy w historiach dwóch żeńskich postaci, których scenariuszami się zajmował: Makoto Sawatari i Mai Kawasumi.
Muzyka Jun Maeda komponuje i pisze słowa do piosenek i muzyki tła wykorzystywanych w grach, nad którymi pracuje. Będąc jeszcze w Tactics, skomponował jeden utwór do Moon., ale nie zajmował się muzyką do One: Kagayaku kisetsu e. W Key Maeda pracował nad ścieżką dźwiękową do wszystkich tytułów studia z wyjątkiem Planetarian: Chiisana hoshi no yume.