Roch Józef Brzosko (ur. 15 sierpnia 1891 w Brzóskach Markowiźnie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – doktor medycyny, laryngolog, pułkownik lekarz Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Marceli z Kruszewskich. W 1913 ukończył Cesarską Wojskową Akademię Medyczną w Petersburgu. Z dniem 13 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska PolskiegoDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 2 z 12 stycznia 1919 r., poz. 89, s. 54., a 30 grudnia 1918 otrzymał przydział do Dywizji Litewsko-BiałoruskiejDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 4 z 16 stycznia 1919 r., poz. 187, s. 109.. Uczestnik wojny 1918–1921 jako lekarz Mińskiego pułku strzelców, a następnie 3 pułku Ułanów Śląskich, pozostając na ewidencji kompanii zapasowej sanitarnej nr ISpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 425, 570.. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 70. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzyRocznik oficerski 1923, s. 1113, 1124, 1201.. Po zakończeniu działań wojennych pełnił służbę w Szpitalu Ujazdowskim w WarszawieSzpital Ujazdowski do sierpnia 1921 funkcjonował jako Główny Szpital Wojskowy, a następnie jako Szpital Okręgowy Nr I.