Józef Łohinowicz, ps. Paweł Korczyk (, Павел Корчык; ur. 14 lutego 1891 w Zauszycach, zm. 15 marca 1938 w Komijskiej ASRR) – działacz komunistyczny, od 1924 członek KC Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi, od 1925 członek KC Komunistycznej Partii Polski i Biura Politycznego KC KPP (do 1936).
Życiorys Syn bezrolnego chłopa Kajetana. W 1908 został nauczycielem wiejskim, od 1910 związany z Białoruską Socjalistyczną Hromadą. 1912-1917 w armii rosyjskiej. Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu w marcu 1917 na zjeździe delegatów żołnierskich wybrany do Komitetu Wykonawczego Rady Delegatów Żołnierskich 12 Armii.
Początkowo zwolennik eserowców, w 1920 członek eserowskiej Rady Słucczyzny i brygady słuckiej, później przeszedł na stronę bolszewików. W Wilnie w 1921 nawiązał kontakt z komunistami. Wiosną 1922 założył Białoruską Organizację Rewolucyjną (BRO). Sekretarz Centralnego Białoruskiego Komitetu Wyborczego podczas wyborów parlamentarnych jesienią 1922. W grudniu 1923 wraz z całą BRO przystąpił do KPZB. Od początku 1924 członek Białoruskiego Towarzystwa Naukowego. Wkrótce został członkiem KC KPZB. Uczestnik V i VI Kongresu Kominternu z ramienia KPP w 1924 i 1928. W styczniu 1925 na III Zjeździe KPP został członkiem KC KPP. XI-XII 1925 wziął udział w IV Konferencji KPP, na której został członkiem Biura Politycznego KC KPP.