Wacław Buczyński pseud. Wacek, Mały (ur. 17 września 1898 w Troszynie, zm. 10 listopada 1969 w Warszawie) – działacz komunistyczny, wicedyrektor Instytutu Kształcenia Kadr Naukowych.
Życiorys thumb|Grób Wacława Buczyńskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Syn małorolnego chłopa Antoniego. Skończył szkołę powszechną, po czym podjął pracę zarobkową jako robotnik. Od 1914 członek SDKPiL. Od 1915 do 1918 w Rosji. W Kamieńskiem wstąpił do Czerwonej Gwardii i brał udział w rewolucji październikowej. 1919–1920 służył w 33 pułku piechoty Wojska Polskiego w Łomży, następnie przeniósł się do Warszawy. W 1920 wstąpił do KPP, od 1925 członek Komitetu Dzielnicowego (KD) KPP na Pradze. Organizował komórki KPP wśród tramwajarzy i występował na wiecach i zebraniach działaczy komunistycznych. 1929 współorganizował Związek Zawodowy Tramwajarzy m.st. Warszawy i został członkiem jego zarządu. Brał udział w organizowaniu i kierowaniu strajkami warszawskich tramwajarzy w 1931 i 1935 z ramienia Lewicy Związkowej. Członek komitetów strajkowych i kilkakrotnie delegat robotniczy. Kilkakrotnie aresztowany i zwalniany z pracy. Od 1940 w Wyszkowie, gdzie do 1941 wraz z m.in.