Gdy wojskowi zobaczyli pol, na którym w cudowny sposób urosło zboże, zrezygnowani z pościgu.
Ostatni epizod umieszczony na płótnie przez Patinira znajduje się po lewej stronie, przy ścieżce górskiej po której idą uciekinierzy: - z postumentu spada pogański bożek. Jest to nawiązanie do epizodu opisanego w Ewangelii Pseudo-Mateusza: Po ty wydarzeniu cała ludność Sohennen oddała cześć Jezusowi.
Pejzaż Patinirowski Patinir przez wielu historyków uważany jest za ojca malarstwa pejzażowego. Jego pejzaże stanowiły główny temat dzieł, choć na ich tle umieszczał sceny religijne. Podobnie jest w Ucieczce do Egiptu. Krajobraz widziany jest z lotu ptaka i obejmuje wszystkie elementy jakie tworzą glob: wodę, ziemię i niebo. Dodatkowo artysta dodał często przez niego malowane góry wraz z dolinami oraz bogatą florę. Obraz ma typową kompozycję trzech planów zaczerpniętą z malarstwa Campina i van Eycka. Owe plany tworzą perspektywę za pomocą kolorów: brązu, zieleni i błękitu. Patinir wykorzystał również i barwy pośrednie. Pierwszy plan zdominowany jest ciepłą kolorystyką z mocną zielenią, ochrą i brązem. Na drugim planie widać już jaśniejszą gamę ochry, zieleni i brązów oraz różu i żółci chromowej. Trzeci plan to już biel, delikatny fiolet i różne gamy błękitu. Wobec tak ogromnego pejzażu, ukazane tu postacie nie odgrywają żadnej roli.