Badania magnetostratygraficzne sugerują, że osady w Laño pochodzą z końca kampanu, podczas gdy w lokalizacji typowej w Fox-Amphoux – z wczesnego mastrychtu. Dane magnetostratygraficzne nie są na razie dostępne z pozostałych stanowisk, na których odkryto kości Gargantuavis, jednak najprawdopodobniej także powstały one w kampanie lub mastrychcie. Wszystkie tworzyły w późnej kredzie Wyspę Ibero-Armorykańską. Gargantuavis był prawdopodobnie taksonem endemicznym dla tej wyspy.
Budowa i systematyka thumb|left|Kość udowa przypisywana do Gargantuavis Ogólną budową skamieniałości Gargantuavis przypominają szczątki lepiej poznanych nielotów z rodziny Gastornithidae, takich jak Gastornis, różnił się jednak od nich m.in. większą liczbą kręgów tworzących synsakrum – u Gargantuavis było to co najmniej 10 kręgów, podczas gdy u Gastornithidae – 8. Taksony te nie są ze sobą blisko spokrewnione, ponieważ Gastornithidae należą do Neornithes, a Gargantuavis zajmuje bardziej bazalną pozycję. Kręgi tworzące synsakrum są ze sobą bardzo mocno zrośnięte, a rozróżnienie trzonów poszczególnych kręgów nie jest możliwe – liczbę kręgów można ustalić jedynie na podstawie liczby wyrostków poprzecznych.