Henryk Józefczyk (ur. 9 kwietnia 1938 w Soninie, zm. 26 kwietnia 2014 w Wejherowie) – polski poeta, prozaik, publicysta, pedagog.
Życiorys Urodził się w 1938 w Soninie w woj. podkarpackim. Porzucił naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Łańcucie i jako nastolatek przybył na Pomorze z zamiarem podjęcia służby marynarskiej, do czego jednak nie doszło. Morskie fascynacje skłoniły go do wędrówek brzegiem Bałtyku i przejścia szlakiem całego polskiego wybrzeża. Kaszuby stały się z czasem ojczyzną poety. Na stałe osiadł w Wejherowie, gdzie piastował wiele funkcji społecznych, m.in. radnego miejskiego, wiceprezesa Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Wejherowskiej, prezesa Klubu Literackiego przy TPZW, członka kolegium redakcyjnego czasopisma Moje Wejherowo. Ukończył studia na Uniwersytecie Gdańskim, pisząc pracę magisterską pod kierunkiem wykładowczyni literatury staropolskiej prof. Jadwigi Kotarskiej. Później wykładał literaturę staropolską w bydgoskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej. Był instruktorem języka polskiego, kierownikiem Szkoły Ćwiczeń przy ówczesnym Liceum Pedagogicznym w Wejherowie, ponad 25 lat pełnił funkcję dyrektora dawnej wejherowskiej Szkoły Podstawowej nr 2 im. 1 Morskiego Pułku Strzelców. Placówka oświatowa otrzymała imię tego oddziału piechoty, dzięki jego staraniom.