20 lutego 1919 r. Komisariat Narodowej Rady Ludowej w Poznaniu powołał go na kierownika wydziału reemigracyjnego. Działał jednocześnie w Narodowym Stronnictwie Robotników. Z ramienia tej partii został wybrany w okręgu gnieźnieńskim na posła do Sejmu Ustawodawczego. W 1920 r. z częścią posłów klubu poselskiego NSR przeszedł do sejmowego klubu Chrześcijańskiej Demokracji. Z jego prac sejmowych na uwagę zasługuje opracowanie projektu sejmowej ustawy o inwalidach uchwalonej w 1921 roku. Do Sejmu I kadencji w 1922 został wybrany z listy Chrześcijańskiej Jedności Narodowej w okręgu bydgoskim. Był wiceprezesem Narodowo-Chrześcijańskiego Klubu Robotniczego.
W Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji był członkiem klubu Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa PracyTadeusz i Witold Rzepeccy, Sejm i Senat 1922-1927, Poznań 1923, s. 470..
Od stycznia 1923 r. pracował w redakcji „Dziennika Bydgoskiego”, pełniąc początkowo funkcję korespondenta parlamentarnego. W 1928 r. został kierownikiem działu społecznego w bydgoskiej redakcji, a następnie kierownikiem działu wewnątrz-organizacyjnego. Redagował dodatek „Siła”. Od 1928 r.