Paweł Jan Dzionara (ur. 25 stycznia 1879 w Bartodziejach Małych, zm. 4 stycznia 1963 w Bydgoszczy) – polski budowniczy, honorowy radca miejski Bydgoszczy.
Życiorys Urodził się 25 stycznia 1879 r. w gminie Bartodzieje Małe (od 1920 r. część miasta Bydgoszczy). Był synem Wojciecha, urzędnika i Ewy z Wiehlamów. Uczęszczał do gimnazjum realnego, a potem do szkoły wydziałowej w Bydgoszczy. Następnie uczył się ciesielstwa, uzyskując dyplom mistrzowski w 1897 roku. W semestrach zimowych uczęszczał do szkoły budownictwa w Wałczu.
Umiejętności zawodowe doskonalił uczęszczając jako hospitant na wykłady statyki budownictwa kolei, dróg, mostów i dróg wodnych na politechnice w Hanowerze. W 1899 r. powrócił do Bydgoszczy i objął kierownictwo firmy budowlanej „Franciszek Ciechanowski w Bydgoszczy”. Z jej ramienia kierował różnymi budowami w Niemczech. Po śmierci F. Ciechanowskiego w 1906 r., został wspólnikiem jego firmy. W 1908 r. po zawarciu małżeństwa z córką właściciela ziemskiego z powiatu bydgoskiego, rozwinął przedsiębiorstwo, otwierając oddział i żwirownię w Lüchow k. Hannoweru. Prowadził tam budowy kolei i mostów.