Geologia i morfologia Masyw Kremnickiego Szczytu zbudowany jest głównie z piroksenicznych andezytów. Stanowi pozostałość potężnego, częściowo już zerodowanego pola lawowego z okresu wulkanizmu, tworzącego główny zrąb Gór Kremnickich. Proces erozji i rozpadu krawędzi tego pola widoczny jest najlepiej w usytuowanym na zachodnim skraju wierzchowiny masywu rezerwacie przyrody Kremnický Štós. Zbocza masywu wznoszą się ze wszystkich stron jednym śmiałym stopniem, wysokim na 240–300 m. Są strome i słabo rozczłonkowane dolinkami zaledwie trzech niewielkich potoków. Rozległa wierzchowina masywu jest stosunkowo płaska, wznosi się na wysokości 880–1020 m n.p.m. Sam szczyt wyznacza jedynie nieznaczne wypiętrzenie masywu, trudno wyróżnialne w terenie.
Przyroda ożywiona Stoki masywu porastają lasy, głównie buczyny z domieszką jodły, świerka i jaworu. Wierzchowinę pokrywają rozległe łąki sztucznego pochodzenia, jeszcze do dziś okresowo wypasane. Ich obrzeża zarastają leszczyną, jarzębiną, a w cieplejszych miejscach pojawia się jarząb nieszpułkowy.