Anatomia Roślina mimo nieco gruboszowatego pokroju ma cienką kutykulę. Komórki skórki mają nieregularne kształty i wielkość – niektóre z nich są wyraźnie powiększone osiągając rozmiary 4–5 razy większe. Zagęszczenie aparatów szparkowych największe jest na dolnej stronie liści i wynosi 96 mm-2, na górnej jest ich 64 mm-2, a na łodydze 36 mm-2. Aparaty mają budowę typową dla krzyżowych – mają 3 komórki pomocnicze, z których jedna jest wyraźnie mniejsza od pozostałych. Miękisz w liściu jest niezróżnicowany, jedynie bliżej obrzeży staje się bardziej gąbczasty. Komórki zawierają dużą wakuolę i peryferycznie ułożoną cytoplazmę z chloroplastami. Przez liść przechodzi wiązka przewodząca rozgałęziająca się przemiennie po obu stronach, tworząc w efekcie siateczkowaty układ wiązek. Każda z wiązek tworzących nerw główny zakończona jest hydatodą na końcu liścia (środkowa na jego wierzchołku, a boczne na najbliższych mu ząbkach). Wszystkie części rośliny zawierają komórki wydzielnicze z mirozynazą.
Liczba chromosomów 2n = 18.