przemycał druki partyjne z Górnego Śląska. VII 1908–IV 1912 więziony. W więzieniu wydawał biuletyn-pisemko "Więzień". X 1912 po skazaniu na 6 lat katorgi wywieziony na Syberię, do guberni irkuckiej. Po rewolucji lutowej współorganizował Radę Delegatów Robotniczych (RDR) i tworzył związki zawodowe. VII 1918 powrócił w rodzinne strony i organizował rady chłopskie. XI 1918 został sekretarzem Okręgowego Komitetu Robotniczego (OKR) PPS w Dąbrowie Górniczej i redaktorem "Górnika". Od stycznia 1919 członek egzekutywy OKR PPS. Opowiadał się za współdziałaniem z Komunistycznej Partii Robotniczej Polski i występował w obronie Rad Delegatów Robotniczych, za co został zawieszony w prawach członka OKR PPS. Zorganizował i został sekretarzem na okręg Zagłębia Dąbrowskiego i Częstochowskiego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Chemicznego. 1921 wybrany do sosnowieckiej Rady Kasy Chorych, z której wystąpił w proteście przeciwko atakom pepesowców wobec komunistów. W 1922 wstąpił do KPRP. Podczas kampanii wyborczej do Sejmu i Senatu jesienią 1922 agitował za kandydatami Związku Proletariatu Miast i Wsi, za co został usunięty z władz Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Chemicznego i z redakcji "Robotnika Chemicznego". Wtedy został sekretarzem oddziału Związku Zawodowego Robotników Budowlanych związanego z KPRP.