Mario Soto Benavides (ur. 10 lipca 1950 w Santiago) – piłkarz chilijski grający na pozycji defensywnego pomocnika.
Kariera klubowa Karierę piłkarską Mario Soto rozpoczął w klubie Deportes Magallanes. W 1974 przeszedł do Uniónu Española. Z Uniónem Española dwukrotnie zdobył mistrzostwo Chile w 1975 i 1977 oraz dotarł do finału Copa Libertadores w 1975. W 1977 krótko był zawodnikiem brazylijskiego SE Palmeiras. W 1978 powrócił do Chile i do końca kariery występował w klubie Cobreloa.
Z Cobreloą trzykrotnie zdobył mistrzostwo Chile w 1980, 1982 i 1985 oraz dwukrotnie dotarł do finału Copa Libertadores w 1981 i 1981. W 1982 został uznany w premierowym plebiscycie "Piłkarzem Roku" w Chile.
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Chile Soto zadebiutował 16 lipca 1975 w zremisowanym 1-1 spotkaniu z Peru podczas Copa América. Podczas tego turnieju wystąpił we wszystkich czterech meczach z Boliwią i Peru. W 1979 po raz drugi wziął udział w Copa América, w którym Chile zajęło drugie miejsce, ustępując jedynie Paragwajowi. W tym turnieju Soto wystąpił w siedmiu meczach: w grupie z Wenezuelą i Kolumbią, w półfinale z Peru oraz w finale z Paragwajem.