Janusz Tymowski, ps. Ernest, Jaworski, Skierko (ur. 1 września 1902 w Lublinie, zm. 23 maja 1992 w Warszawie) – porucznik czasu wojny, polski inżynier mechanik, w latach 1940–1943 szef przemysłu wojennego AK, uczestnik powstania warszawskiego, od 1955 profesor Politechniki Warszawskiej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa Ernesta Tymowskiego h. Sas (1872–1911), inżyniera leśnika i geodety, i Jadwigi z Truchlińskich (1882–1966). Był najstarszym bratem Ireny (1904–1990), Jarosława Józefa (1905–1951) i Jadwigi (1907–1964)Janusz Ernest «Jaworski» Tymowski h. Sas M.J. Minakowska, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-03-07].. W maju 1920 ukończył Gimnazjum im. Stefana Batorego w Lublinie. W 1920 jako ochotnik służył w 7 pułku ułanów. Dyplom inżyniera uzyskał na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej w 1926, a następnie był w Paryżu na praktyce. Od 1927 pracował w polskim przemyśle zbrojeniowym. Najpierw w fabryce broni w Radomiu jako konstruktor, a od 1930 w Państwowej Fabryce Karabinów w Warszawie jako kierownik wydziału. Od 1932 szef Wydziału Inspekcji w Fabryce Broni w Radomiu. W latach 1936–37 dyrektor techniczny Fabryki Amunicji „Pocisk” w Rembertowie.