We Francji został skierowany na kurs pilotażu na francuskich samolotach myśliwskich, ale nie zdążył wziąć udziału w walkach i został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Od 4 września 1940 w dywizjonie 306. W grudniu tego roku uległ poważnemu wypadkowi. 19 maja 1941 został ranny. Po powrocie do zdrowia latał w dywizjonie 317. Od 23 sierpnia 1942 do 17 marca 1943 roku dowódca 306 dywizjonu myśliwskiego „Toruńskiego”. Dowódca 3 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego od 11 października 1944 do 30 stycznia 1945. 11 maja 1944 dołączył na zasadzie dobrowolności do 61 dywizjonu myśliwskiego USAAF – latał na P-47. Od grudnia 1944 dowódca 133 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego. Został oficerem łącznikowym przy sztabie 11 Grupie Myśliwskiej. W 1946 ukończył VII Kurs Wyższej Szkoły Lotniczej w Weston-super-Mare.
Zwycięstwa powietrzne Na liście Bajana zajmuje 30.