Biełaruski hołas (biał. cyr. Беларускі голас; niem. Weissruthenische Stimme) – kolaboracyjne pismo drukowane podczas II wojny światowej. Gazeta była publikowana w latach 1942–1944 roku w okupowanym Wilnie. Drukowana w drukarni „Švyturys”, a redakcja mieściła się przy ul. Giedymina 4.
Ukazywała się co tydzień po białorusku (łacinką białoruską). Publikowano w niej komunikaty wojenne z frontów II wojny światowej, przemowy przywódców III Rzeszy, wiadomości międzynarodowe, artykuły i felietony o życiu Białorusinów pod okupacją niemiecką, kulturze i historii Białorusi, czy działalności białoruskich organizacji narodowych, a także propagandowe teksty o charakterze proniemieckim i antyradzieckim. Zamieszczano ponadto przeglądy wybranych tytułów białoruskiej prasy kolaboracyjnej. Ogółem do 1944 r. wyszły 122 numery pisma.
Funkcję redaktora naczelnego pełnił do śmierci Franciszak Alachnowicz. Opublikował w nim krótki szkic ze swoich „Wspomnień wileńskich”. Redaktorem pisma był również Bronisław Taraszkiewicz.