W lutym 1939 internowany we Francji, w marcu 1941 przeniesiony do Afryki Północnej, skąd w 1943 wyjechał do ZSRR i współorganizował 1 DP. im. T. Kościuszki. Jesienią 1943 został oficerem politycznym II polskiego szpitala wojskowego w Riazaniu i polskiego szpitala wojskowego w Moskwie, następnie kierownikiem Wydziału Wojskowego ZPP i przedstawicielem WP wobec wojskowych władz radzieckiego okręgu wojskowego. Awansowany na majora, wstąpił do PPR. Przeszedł szlak bojowy od Lenino do Berlina.

W 1946–1947 szef Polskiej Misji Repatriacyjnej w Moskwie. Po powrocie do kraju w grudniu 1947 został dyrektorem Biura Sekretariatu Międzynarodowej Federacji Więźniów Politycznych ( – FIAPP). Następnie pracował w Ministerstwie Handlu Zagranicznego. W 1948–1952 dyrektor naczelny Centrali Handlu Zagranicznego Przemysłu Motoryzacyjnego „Motoimport”, potem Centrali Handlu Zagranicznego „Dalspo”. W 1953–1954 członek polskiej delegacji w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei. Po powrocie dyrektor naczelny Towarzystwa Handlu Międzynarodowego „Dal”. W 1957–1961 attaché handlowy ambasady PRL w Hanoi. Od 1961 dyrektor handlowy Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego „Impeko” (do 1963).

Był odznaczony m.in.