W rezultacie statek zastopował i spuszczono z niego szalupę z dwoma osobami, która jednak posuwała się opieszale, a jej wiosłowanie było zauważalnie pozorowane. Jednocześnie na „Orle” przechwycono sygnał radiowy z wezwaniem pomocy nadany z „Rio de Janeiro”. Wobec braku przybycia szalupy z kapitanem, dowódca „Orła”, kpt. Jan Grudziński polecił przekazać na statek ostrzeżenie o storpedowaniu za 5 minut i polecenie natychmiastowego opuszczenia go przez załogę. Niemiecki dowódca potwierdził zrozumienie sygnału, ale nie przystąpił do ewakuacji, wobec czego dowódca „Orła” nakazał około 11.45 (według innych relacji, o 12.05) odpalić torpedę, która trafiła statek w prawą burtę na śródokręciu. Dopiero po trafieniu załoga statku i przewożeni żołnierze rozpoczęli ewakuację. Statek miał przechył na trafioną burtę i wybuchł na nim pożar, lecz nie tonął, wobec czego polski dowódca zdecydował go dobić. W tym czasie zauważono samolot, wobec czego okręt podwodny zanurzył się.