Wacław Młodzianowski (ur. w Bobrujsku, zm. 30 grudnia 1965 we Wrocławiu) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Antoniego i Wandy z Rogalskich. W 1902 wstąpił do Korpusu Kadetów w Pskowie. W 1910 został słuchaczem Konstantynowskiej Szkoły Artylerii w Petersburgu. W 1912 rozpoczął służbę w 35 Brygadzie Artylerii. W 1913 awansował na porucznika, a w 1916 na kapitana. Wziął udział w I wojnie światowej. W grudniu 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji.
Od stycznia 1919 służył w Wojsku Polskim, gdzie w 10 pułku artylerii polowej był dowódcą II dywizjonu. Brał z nim udział w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której 4 lipca 1920 został ranny.
Urlopowany w latach 1921–1923 studiował na Politechnice Lwowskiej, a później Warszawskiej. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 64. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był nadal 10 pułk artylerii polowej.