Artysta zaciągnął się do Legionów Polskich w 1915 roku. Zanim udał się na front ożenił się w rodzinnej parafii. Przebieg służby wojskowej Bulasa nie jest udokumentowany. Malarz miałby być jednym z ochotników, którzy zaciągnęli się do Legionu Wschodniego 16 sierpnia, podczas przemarszu ze Lwowa do Mszany Dolnej. Ostatni list z frontu sygnowany przez Bulasa pochodzi z 1 X 1916 roku. Kolejne wiadomości artysta wysyła z leczniczego zakładu zamkniętego w Kobierzynie. Podczas II wojny światowej żołnierze niemieccy dokonali zagłady tej placówki, zgodnie z wytycznymi akcji T4, mającej na celu eliminację jednostek ułomnych psychicznie i fizycznie. Archiwum szpitala nie ocalało, dlatego nie wiadomo kiedy i z jakiego powodu trafił tam Jan Bulas. Prawdopodobnie trauma doznana na froncie przez wrażliwego artystę zaowocowała depresją.
Jan Bulas z pewnością nie zmarł w 1917 roku, jak się to powszechnie podaje. Zachowały się jego listy wysłane z zakładu do Orkana, ostatni pochodzi z 1919 roku. Bardzo prawdopodobne, że przeżył jeszcze kilka lat. Istnieje także możliwość, że udało mu się opuścić ten zakład i dożyć późnej starości. Z braku wystarczających źródeł należy uznać datę śmierci malarza za nieznaną.