Stefan Dąbrowski (ur. 25 kwietnia 1882 w Strzebielinie, zm. 16 listopada 1945 w Wielkim Donimierzu) – polski ziemianin, prawnik, działacz społeczny, polityk, poseł na Sejm w II RP.
Życiorys Był synem Augustyna i Teresy Pauliny z domu Żelewskiej. Ukończył gimnazjum w Wejherowie i studia prawnicze na uniwersytetach w Monachium i Królewcu.
W czasie studiów działał w Polskim Towarzystwie Akademickim „Vistula” w Monachium i w stowarzyszenia studentów polskich w Królewcu.
Po studiach od 1910 roku praktykował jako referendariusz w Kassel. Od 1911 roku prowadził majątek w Donimierzu. Był założycielem i prezesem kółka rolniczego w Szemudzie, a w okresie 1912–1913 polskim delegatem w komitecie wyborczym w Szemudzie. Doradzał w zakresie obrony prawnej Polaków; w 1912 roku rozparcelował 900 morgów swojego majątku między rolników Polaków.
W czasie I wojny światowej służył w batalionie wejherowskim 61 pułku piechoty armii niemieckiej, w latach 1915–1918 przebywał w niewoli rosyjskiej.