Rambert, Rambart, (Ronbert) – imię męskie pochodzenia germańskiego, notowane w Polsce od 1308 roku (po raz pierwszy w formie Rambertus)W. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych, T. 4 z. 3, (Pstrocha–Rżeniec), Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1974–1976. Drugi człon imienia, -bert, pochodzi od germ. berhta – „jasny”. Człon pierwszy stanowi wariant członu ragin, ragan, wywodzącego się od gockiego ragin – „rada”; Ram- może jednak także stanowić skrócenie staro-wysoko-niemieckiego członu imion złożonych hraban – „kruk”Z. Klimek (opr.), Słownik etymologiczno-otywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 5, Kraków 1997, . Różni badacze odnoszą się w zróżnicowany sposób do pochodzenia członu pierwszego imienia. Kohlheimowie człon pierwszy określają jako pochodzący od hraban i oznaczający „kruk”R. Kohlheim, V. Kohlheim, Duden Lexikon der Vornamen, wyd. 3, Mannheim 1998 . Tej kwalifikacji przeczy jednak zamienność formy imienia Rambert, pod którą znanych jest dwóch średniowiecznych świętych tego imienia, z formami Regnobert/Ragnebert/Reinbert. Z kolei Fros i Sowa przychylają się ku pochodzeniu pierwszego członu od ragin, podając, iż Rambert stanowi skrócenie imienia Ragnebert (Ragnobert), z drugiej strony jednak określają imię Rambert jako synonimiczne do BertramaFros H., Sowa F., Księga imion i świętych t.