Dominik Dratwa (ur. 3 sierpnia 1889 w Milejowie, zm. 4 lipca 1941 w KL Auschwitz) – polski pedagog, działacz społeczny i samorządowy, polityk, poseł na Sejm II, III i IV kadencji w II RP.
Życiorys Ukończył gimnazjum i kursy nauczycielskie w Piotrkowie Trybunalskim. W czasach szkolnych działał w kołach niepodległościowych.
Zostawszy nauczycielem i kierownikiem szkoły powszechnej w Wolborzu prowadził działalność uświadamiającą wśród młodzieży wiejskiej, organizował ruch spółdzielczy i straże pożarne. Założył pierwszą organizację młodzieży wiejskiej w powiecie piotrkowskim, brzezińskim i rawskim. Podczas I wojny światowej werbował ochotników do Legionów Polskich w Wolborzu. Od 1918 roku pracował jako inspektor samorządu gminnego w powiecie piotrkowskim. Pełnił funkcje: prezesa oddziału Związku Pracowników Samorządowych RP, Centralnego Związku Młodzieży Wiejskiej „Siew”, członka Rady Nadzorczej Związku Spożywców, Spółdzielni „Praca”, Związku Kółek Rolniczych w powiecie piotrkowskim. Przez 10 lat był prezesem Związku Pracowników Samorządów Powiatowych RP.
Od 1929 roku był współzałożycielem i kierownikiem grupy BBWR województwa łódzkiego, od 1933 roku był członkiem elitarnego Warszawskiego Klubu Społeczno-Politycznego.