Jan Lubicz Przyłuski właściwe Jan Wacław Przyłuski (ur. 18 lipca 1979 w Warszawie) – kulturoznawca, reżyser filmowy, okazjonalnie także montażysta filmowy. Wnuk poety emigracyjnego Bronisława Przyłuskiego i syn chemika i wynalazcy Jana Stefana Przyłuskiego.
Przyłuski jest autorem książki „Sztuka akcji. Dziesięć zdarzeń w Polsce”, będącej historią i hermeneutyką pionierskich działań performatywnych w Polsce, m.in. happeningów Tadeusza Kantora, antyhappeningów Włodzimierza Borowskiego, akcji „Postępowanie” Andrzeja Matuszewskiego, performance Zbigniewa Warpechowskiego.
Działania artystyczne W połowie lat 90. XX wieku, Przyłuski współtworzył grupę akcyjną Relativo (Łukasz Gutt, Antoni Nykowski, Daniel Bauman), eksperymentującą z kinem, prowokacją artystyczną i - jak to określał - „drobną reżyserią wzruszeń”. W tym czasie powstał zbiór filmów „Filmy fenomenalne” (m.in. „Dziady”, „Rozmowy na koniec wieku” (z udziałem Szczepana Rawskiego), neoturpistyczne „Mister Mister”). Filmy kopiowane z jednej taśmy VHS na drugą dały się poznać w nieformalnym obiegu artystycznym.