Czesław Gauza (ur. 19 kwietnia 1897 w Słupi, zm. 7 stycznia 1940 w Kozielsku) – polski prawnik, adwokat, notariusz, działacz społeczny, polityk, poseł na Sejm w II RP.
Życiorys Syn Walentego, rolnika i Eleonory z Dziabaszewskich. Był młodszym bratem Stanisława (1895–1962), majora kawalerii, kawalera Virtuti Militari. Ukończył Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu (zdając maturę w 1916 roku) i Wydział Prawno-Ekonomiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
W latach 1916–1918 służył w 204 rezerwowym pułku piechoty armii niemieckiej, był ciężko ranny na froncie rumuńskim. Został dowódcą kompanii w powstaniu wielkopolskim, od stycznia 1919 roku walczył ochotniczo kolejno w 68 i 70. pułku piechoty WP. W sierpniu 1921 roku został zwolniony z wojska ze względu na stan zdrowia. W 1934 jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bydgoszcz Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.