USS „Silversides” (SS-236) o wyporności 2424 ton w zanurzeniu, został zaprojektowany w konstrukcji częściowo dwukadłubowej, uzbrojony był w 24 torpedy Mark XIV i Mark 18 wystrzeliwane z sześciu wyrzutni torpedowych na dziobie oraz czterech wyrzutni rufowych. Układ napędowy tych okrętów stanowiły cztery generatory elektryczne napędzane przez silniki Diesla o mocy 5400 shp oraz cztery silniki elektryczne o mocy 2700 shp, napędzające dwa wały napędowe ze śrubami. Zanurzenie testowe okrętu wynosiło 300 stóp (91 metrów), jednostka rozwijała prędkość ponad 20 węzłów na powierzchni, przy prędkości zaś 10 węzłów jej zasięg wynosił 11 000 mil.
Budowa i konstrukcja „Silversides” był przedstawicielem pierwszego masowo produkowanego wojennego typu okrętów podwodnych. O jego powstaniu biuro szefa operacji morskich (OpNav) zdecydowało pod wpływem szoku wywołanego upadkiem Francji i zajęciem przez wojska III Rzeszy większości Zachodniej Europy. Marynarka amerykańska wykazała się w tym przypadku daleko idącą dalekowzrocznością, przewidując iż w razie wojny na Pacyfiku, niezbędne będą okręty znacznie nowocześniejsze pod każdym względem niż stanowiące dotąd trzon amerykańskiej floty podwodnej okręty podwodne typu SDon Keith: Undersea warrior, s. 45-51.