MacCannell do typologii osób związanych z turystyką używa (za Ervingiem Goffmanem) metafory teatru. Istnieją trzy grupy: pracownicy przemysłu turystycznego, którzy przygotowują inscenizację widzowie outsiderzy (lokalni, którzy nie są zaangażowani)
Istnieje więc podział na teren turystyczny (scena) i teren rzeczywisty – kulisy. Turysta oczekując autentyczności pragnie wejść za kulisy. MacCannell uważa, że by wejść za scenę należy bratać się z tubylcami. Powszechnie wiadomo jednak, że często tubylcy wiedzą o tym i aranżują również kulisy. Theron Nuñez pokazuje, że istnieją różne typy osób przygotowujących przedstawienie: managerowie sceny – ci, którzy wymyślają plan wycieczki prezenterzy kultury – tradycyjni muzycy, tancerze, rzemieślnicy pośrednicy kulturowi – np. właściciele sklepików, które leżą przy kurortach. Są tłumaczami kulturowymi dla turystów