thumb|250px|Części narządu węchu w ciele owada:1 – czułek, 5 – zwój nadgardzielowy (mózg) Elektroantenografia () – elektroolfaktograficzne badania potencjałów czynnościowych w czułkach (antenach, , l.poj. ) owadów, prowadzone m.in. w celu wyjaśnienia mechanizmu percepcji zapachu lub w ramach badań o znaczeniu praktycznym, np. przygotowywania pułapek feromonowych, lub budowy systemów biomonitoringu.
Podstawy fizjologii węchu owadów thumb|250px|Przemieszczanie się strefy depolaryzacji błony (animacja) Anteny owadów są częścią ich narządu węchu – neuronami odbierającymi informacje o chemicznym składzie powietrza (bodźce chemiczne). Błona komórkowa neuronów zawiera wyspecjalizowane białka, m.in. receptory cząsteczek odorantów oraz kanały jonowe. Bramkowane potencjałem kanały jonowe są odpowiedzialne za powstawanie i przesyłanie impulsu nerwowego, czyli sygnału o utworzeniu kompleksu receptor-odorant. Przez otwarte kanały dyfundują – zgodnie z gradientem stężeń – np. jony , , oraz . Powoduje to zmiany elektrycznego potencjału błony. Gdy zostaje osiągnięty potencjał progowy, powstaje potencjał czynnościowy (iglicowy), przemieszczający się do zwoju nadgardzielowego (mózg) i umożliwiający rozpoznanie bodźca i właściwą reakcję (zob.