Kościół Matki Boskiej Różańcowej w Wełtyniu – kamienno-ceglany kościół z zachowanymi szesnastowiecznymi polichromiami pokrywającymi prawie całe wnętrze świątyni.
Pierwszy kościół w Wełtyniu powstał w XIII w. Patronat nad nim sprawował kościół Mariacki w Szczecinie. Obecna świątynia pochodzi z drugiej połowy XV w. Wieża i zakrystia zostały zbudowane kilkadziesiąt lat później. Kościół był przebudowywany w 1690 i 1784. Kościół jest orientowany, składa się z prostokątnej nawy, zakończonej od wschodu trójbocznym prezbiterium, dobudowanej do ściany północnej niewielkiej zakrystii oraz znajdującej się przy zachodnim szczycie nawy wieży.
Kościół zbudowany jest z nieobrobionych kamieni o różnej wielkości, osadzonych w murze w sposób chaotyczny (kamienie nie tworzą dających się wyróżnić warstw). Naroża wieży, ościeża okien oraz wyższe partie prezbiterium wykonane zostały z cegły. Z zewnątrz kościół nie jest otynkowany, co umożliwia dostrzeżenie licznych zamurowanych otworów okiennych. Na północnej elewacji wieży zachowała się słabo czytelna, drewniana tarcza zegarowa.
W murze otaczającym teren dawnego przykościelnego cmentarza zachowała się kamienna bramka cmentarna z XV w.